In geuren en kleuren: mijn spannende eerste dagen in India – Delhi-Rishikesh

6 januari 2016 – Onderweg naar India

Onderweg naar India – Nog 2u55 en dan land ik op Indira Gandhi International Airport, in het holst van de nacht. Het vliegtuig is donker, doodstil en opeens zijn de kriebels in mijn onderbuik terug. Vanochtend op het vliegveld afscheid genomen van Mike (nog 3x terug gelopen) en tot Zürich in spanning gezeten. Daar eenmaal wachtende met uitzicht op de Zwitserse Alpen verloor ik wat van mijn eerdere angsten en had ik weer zin in mijn India-avontuur. Nu relatief dicht bij bestemming begin ik toch weer nerveus te worden. Dit komt deels omdat ik zo onderhand erg moe ben, het vliegtuig zo stil en donker is en een Franstalige Zwitserse vrouw nors tegen me deed zonder goede reden. We zullen het zien.

7 januari 2016 – Aankomst in miljoenenstad Delhi

Inmiddels veilig door de douane, de extra paspoortcontrole en customs gekomen. Je mag maar belachelijk weinig Indiase Roepies importeren, dus ik kreeg het al erg warm. Daarnaast ga ik een yogacursus doen op een toeristenvisum (advies van de yogaschool), maar ik weet eigenlijk niet of dit oke is. Na al deze procedures liet mijn flightbag met backpack erg lang op zich wachten, waardoor ik tegen half 2 ’s nachts (aankomst 0:26 a.m.) pas naar buiten zeulde. Ik heb nog nooit zo’n massa taxichauffeurs gezien, het leek wel dringen om vooraan te staan bij een concert. Ik besloot voor de hekken verder te lopen en gelukkig had mijn taxichauffeur zich een plekje vooraan meester gemaakt. Hij had zoveel gegevens van me dat dit wel de juiste man moest zijn, maar ik twijfelde wel even: sta je daar dan ’s nachs in een parkeergarage met een taxichauffeur en zijn zoon aan de andere kant van de wereld. In de taxi belde Phyllida de chauffeur (de Engelse diplomaat en tante van mijn mede-student Joanna waar ik een paar uurtjes mijn ogen dicht mocht doen) en toen wist ik dat ik veilig was (als je de woeste wilde honden niet meetelt die blaffend achter de taxi aanholde op de snelweg en die ene auto die opeens achteruit begon te rijden op de eenrichtingsweg). Joanna en ik dronken nog een kop thee, leerden elkaar wat beter kennen en toen klom ik, met alleen wat ik die dag onder mijn kleding al aan had, snel de slaapzak in. Bijna de fout gemaakt mijn tandenpastamond met kraanwater te spoelen, dus ook dat ging net goed.

Vervolg 7 januari 2016 – In een claxonorgie naar The Yoga Capital of the World

IMG-20160108-WA0016De 7e januari duurt al een tijdje naar mijn gevoel. Na mijn aankomst op het vliegveld, de rit in de taxi, het verblijf in de buurt van Khan Market bij Joanna’s t
ante en een paar
uur slaap en/of woelen in een slaapzak gingen we vandaag ook op weg naar Rishikesh. Via de yogaschool had ik een taxi geregeld die ons op kwam halen in Delhi en die stond zeer stipt om 8.30u (4u Nederlandse tijd) buiten het huis op ons te wachten. Zodra ik nog maar 10 minuten in de taxi zat werd ik al overweldigd door wat India is. Vannacht was het zo stil op de weg (op de griezelige kwade honden na) en nu werd ik plotseling overdonderd door een voor mij compleet nieuwe wereld. Overal vrouwen in sari’s, allemaal even kleurig, zowel mannen als vrouwen gesluierd tegen de smok in een van de meest vervuilde steden van de wereld, inderdaad koeien op de weg en natuurlijk de enorme puinhoop die in deze contreien ‘verkeer’  heet. Het verkeer is een orgie van claxons, aan de verkeerde kant van de wDSC04381eg rijden, ervan uit gaan dat vrachtwagens en bussen wel voor je aan de kant gaan (als je maar lang genoeg toetert) en hopen dat er geen scooters klem komen te zitten of riksja’s geschampt/geramd. Riksja’s zitten ook ramvol, achterop, aan de zijkant en soms zelfs op het dak houden mensen zich vast, en dat kleine karretje maar trekken. Meer dan eens zag ik hele gezinnen op een scooter, baby’s tussen de persoon voor en achter ingeklemd. Zo’n 7 uur durende taxirit geeft je wel het gevoel dat je leeft zeg, we moeten minstens een paar honderd keer net op tijd al spookrijdend het licht aan het einde van de tunnel net ontweken hebben, al zigzaggend tussen vrachtwagens en bussen door zigzaggend. We misten ze steeds op een haar, of zij misten ons op een haartje. Echt een standbeeld voor degene die de rem in de auto heeft uitgevonden. Als de tegenliggers scooters waren werd hier verder niet voor weg gedoken, onze aanhoudende claxon moest blijkbaar aangeven dat zij best ruimte konden maken. Tegelijkertijd had het geen zin om aan de chauffeur te vragen om ons leven te sparen, want iedereen is ingespeeld op deze manier van rijden. Het heeft geen zin om te vragen of hij netjes links bijft rijden (UK-style), want je moet ook vaak spookrijden om juist niet aangereden te worden door een andere lompe auto of vrachtwagen die plotseling ergens vandaan komt schieten (of besluit je via de binnenbocht in te halen op jouw weghelft). Ik kan nog een miljoen gevaarlijke situaties schetsen waar wij ons vandaag in bevonden, maar het beeld is er geloof ik wel.

Een goede 20 uur na mijn vertrek in Nederland ben ik op mijn bestemming: Rishikesh

In Rishikesh werden we door onze niet zo spraakzame taxichauffeur zonder afscheid afgeleverd aan twee tienerjongens die onze backpacks op hun rug namen, half Rishikesh door. We kregen allebei een eigen kamer toebedeeld en na onszelf geïnstalleerd te hebben zijn Joanna en ik we de plaats gaan verkennIMG-20160107-WA0002en. Je kijkt je ogen uit hier, ongelofelijk. De Ganges bij zonsondergang is prachtig, zeker met de uitlopers van de Himalaya op de achtergrond. De hoofdbrug is een dun wiebelig dingetje dat onder je voeten heen en weer beweegt, maar waar vanaf je prachtige foto’s kan maken van de stad. Hier woont tevens een apenfamilie. Houd je tas vooral goed dicht met die apen in de buurt en haal ze vooral niet aan, ze kunnen bijten en al je bits and bubs stelen. De eerste apen die we zagen zaten het op 30 centimeter afstand met elkaar te doen, dus dat was een eh.. gezellige binnenkomer. Verder zijn ze erg fotogeniek, vooral de kleintjes natuurlijk. Verder zijn we er nog vandoor gegaan toen een wollige koe met enorme hoorIMG-20160108-WA0017ns in een smal steegje op ons af kwam en hebben we ook ons tweede Indiase maaltje zonder ziek te worden gehad. Heerlijk by the way! Er zijn ook wat restaurants met Westerse maaltijden, maar ik wil alleen maar Indiaas! Na veel heen en weer lopen kozen we een open keuken waar het en
igszins druk was en waar ze ook daadwerkelijk dingen aan het bereiden waren (i.p.v. aan het opnieuw opwarmen) en dat is dus goed gelukt.
Het blijft een gok.  Daarnaast had ik heel even contact met mijn Netflixaccount en zag dat deze vol staat met Bollywood! Super cool haha. Jammer dat de verbinding te slecht is om te streamen. Daarnaast nam ik mijn eerste douche na 20 uur reizen op mijn kamertje in Rishikesh, lees: ijskoud!!! Ik wist niet hoe de boiler aan ging en er was niemand meer om dit te vragen. Ik heb een emmer gevuld met koud water en hier mijzelf mee gewassen. Daarna met nieuw ijskoud water (en nog een nat koud gewasen lichaam) mijn haren nat gemaakt, shampoo hierin gesmeerd en vervolgens onder de koude douche gesprongen om het uit te wassen. Daarna conditioner erin gesmeerd en wederom onder de koude douche gaan staan. Met blauwe ledematen ben ik snel onder mijn überwarme deken in bed gaan liggen. Wat een waanzin, maar ook deze gekkigheid weer overleefd.

 

One thought on “In geuren en kleuren: mijn spannende eerste dagen in India – Delhi-Rishikesh

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *